مراقب باشيم پست و مقام وجايگاه اداري از ما عمربن سعد نسازد

مراقب باشيم پست و مقام وجايگاه اداري از ما عمربن سعد نسازد
خرداد 24, 1400
25 بازدید

مراقب باشيم پست و مقام و‌جايگاه اداري از ما عمربن سعد نسازد اسدا… اميني/ فعال سياسي اصلاح طلب   هر سال که محرم مي‌شود و پرچم عزا در کشورمان بالا مي‌رود، انگيزه نگاه دوباره به حرکت امام حسين (ع) و حادثه کربلا جان مي‌گيرد و کتاب «شهيد جاويد» مرحوم آيت ا… صالحي نجف آبادي را […]

مراقب باشيم پست و مقام وجايگاه اداري از ما عمربن سعد نسازد

اسدا… اميني/ فعال سياسي اصلاح طلب

 

هر سال که محرم مي‌شود و پرچم عزا در کشورمان بالا مي‌رود، انگيزه نگاه دوباره به حرکت امام حسين (ع) و حادثه کربلا جان مي‌گيرد و کتاب «شهيد جاويد» مرحوم آيت ا… صالحي نجف آبادي را بدست مي‌گيريم و تورّق در آن و آنچه بنام عزاداري در کشورمان رخ مي‌نمايد.

چند سالي است که اربعين حسيني و راه پيمايي موسوم به آن اين انگيزه را دوچندان نموده و اربعين يک سوال بي پاسخ براي خيلي‌ها بوده يا پاسخ قانع کننده نداشته‌اند و اين سوال اين‌هست که:

آيا امام حسين (ع) قصد قيام داشته؟ يعني به نيت رويارويي و جنگ عزيمت کرده است؟ واضح‌تر اينکه ايا امام حسين (ع) از مدينه با اهل بيت و قوم و خويش حرکت کرده و بقصد برپايي حکومت بر مکه سپس به سمت کوفه روانه شده که حکومتي تشکيل دهد و خلافت و حاکميت در دست گيرد؟

اگر جواب مثبت دهيم، بايد گفت در وصيت نامه امام حسين (ع) تناقض جدي به چشم مي‌خورد زيرا امام حسين (ع) در آن وصيت نامه ميفرمايد: من براي امر به معروف و نهي از منکر اُمت جدّم رسول ا… و اصلاح آن است که حرکت مي‌کنم به شيوه‌ي پيامبر(ص) و پدرم علي (ع).

راستي شيوه‌ي رسول اکرم (ص) و امام علي (ع) چگونه بود؟؟

به اختصار اگر به شيوه اين بزرگان نگاهي بياندازيم؛ پيامبر اکرم در طول حيات خود هيچگاه به قصد حکومت کردن و بدست گرفتن قدرت نجنگيده‌، تمامي غزوات پيامبر (ص) دفاعي بوده و در آن جنگ‌ها فلسفه حرکت مبتني بر دفع شر بوده، نخست با موعظه و گفتگو و در پايان با جنگ و اسلحه؛ حتي زماني که به کشور‌هاي همسايه و دو امپراطوري غرب و شرق نامه ‌اي ارسال مي‌کند، سخن از اصلاح خود و رفع ظلم و آزادي مردم در باور‌ها و اعتقادات است.

علي‌(ع) هم که همه مي‌دانند حکومت و حکمراني را پست‌تر و ناچيز‌تر از آب دهان بزي مي‌داند که همگام عطسه از بيني و دهانش بيرون مي‌ريزد. (نهج‌البلاغه ، خطبه شقشقيه) حال حکومت براي امام حسين (ع) آنقدر مهّم است که زن وفرزند و طفل خود را در صحراي کربلا به اسارت دهد تا چند صباحي خليفه و سلطان باشد؟؟؟؟  اصلاً و ابداً چنين تفکري با شيوه‌ي پيامبر(ص) و علي (ع) نمي‌خواند.

در کتاب شهيد جاويد امده است که : امام حسين (ع) از مکه ناگزير به حرکت به سوي کوفه شد که در حريم خانه‌ي خدا خوني نريزد و حرمت شکني نشود؛ در صحراي کربلا ناچار به توقف شد زيرا فرستاده يزيد مانع حرکت کاروان امام حسين شد و در روز دهم محرم (عاشورا) امام حسين‌(ع) ناگزير شد از خود و همراهان دفاع کند.  حتي 24 ساعت قبل از جنگ امام به عمر سعد فرمود : من حاضرم همراه شما نزد خليفه امده و ادله خود را مبني بر اينکه چرا بيعت ننموده‌ام بيان کنم،بگذاريد همراهان و خانواده من به سمت ديگري غير از کوفه ادامه دهند(بنابر نقل مورخين به سمت بصره) در کل بايد بدانيم که امام حسين(ع) و برادر بزرگوارايشان عباس ابن علي(حضرت ابوالفضل) بسيار تلاش کردند تا جنگي رخ ندهد، حتي امام حسين (ع) پيامد شوم اين در گيري را به عمر سعد گوشزد ميکند و رسوايي ان‌ها را ياداور مي‌شود؛اما قدرت فساد افرين هست بخصوص وقتي با اميال مادي و امکانات اقتصادي توامان شود و عده‌اي انقدر در روياي حکومت ري و مالکيت دشت‌هاي پر بار بصره و صدارت و فرمانروايي غرق مي‌شوند که تلخي و پلشتي قتل و غارت را نميبينند و متوجه نمي‌شوند.کدام انسان آزاده‌اي نمي‌داند که تشنه کامي براي اطفال جانکاه است؟ و حاضر به ذبح سرداريست که تنها از خانواده خود دفاع کرده است؟

مراقب باشيم پست مقام حکومتي و جايگاه اداري و … از ما عمر سعد و يزيد و شمر نسازد و امر به معروف و نهي از منکر از جانب ما به حکومت صادر شود نه از حکومت بر ما !
جايگاه و ميز به ما منزلت نبخشد، ما به ميز و صندلي شرافت دهيم.

 

=========

 

برچسب ها